پشتیبانی فروشگاه‌های اینترنتی بزرگ از مشاغل اینترنتی خُرد: بیان یک تجربه

زهرا افراز

پس از گذشت شش سال از تصویب قانون حمایت از مشاغل خانگی و فراز و نشیب‌های فراوان، مسئولان ساماندهی این دست از مشاغل در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی تصمیمی را در هفته‌های پیش اعلام کردند مبنی بر واگذاری مسئولیت خویش در زمینة برقراری پیوند میان این دست از مشاغل و بنگاه‌های "پشتیبان" به بخش خصوصی. تجربة ما در انجمن دیدبانی مدنی یکشهر نشان می‌دهد که اینکار چنانچه واسطه‌های مشخص و معینی نداشته باشد با شکست مواجه خواهد شد.

آتش به جان کودکان کار

حمیده چگونیان

کشته شدن دو کودک کار در انفجار و آتش‌سوزی کارگاه بازیافت زباله در ملک‌آباد جایی در نزدیکی زندان قزل‌حصار، در هفته‌های گذشته بسیاری از فعالان حوزة کودک و همچنین فعالان شهری و شهروندان را عزادار و نگران کرد. احد و صمد کودکان هفت و هشت سالة افغان مهاجری بودند که تا پیش از کشته شدن، در خیابان دستفروشی می‌کردند و پس از جمع آوری شدن توسط بهزیستی و تهدید به ردّ مزر، به میان زباله‌ها رفتند تا کمکی به تأمین معاش خانواده‌شان باشند. کودکانی بی اوراق هویت که نه موفق شدند رنگ مدرسه و کلاس درس و بازی کودکانه را ببینند و نه توانستند به واسطة هویتِ نداشته‌شان در قبرستانی رسمی به صورت قانونی دفن شوند.1

مسئولیت بر زمین مانده‌ی دولت در قبال مشاغل خانگی

زهرا افراز

طرح ساماندهی و حمایت از مشاغل خانگی یکی از برنامه های دولت دهم در راستای اشتغال زایی به خصوص برای زنان تلقی می‌شد. نحوة اجرای این طرح از زمان تصویب قانون تاکنون تغییرات بسیار زیادی داشته است؛ به نحوی که نهاد های متولی (وزارت خانه‌ها و سازمان‌ها) که در قانون ملزم به همکاری در این طرح بودند رفته رفته جای خود را به نهاد های حمایتی همچون کمیته امداد و بهزیستی دادند .

اخبار

در هراس عید با دستفروشان

عید نوروز لحظه شادی ملت است، مناسبتی که هم به اعتبار فرهنگ کهنسال کشور و هم به دلیل اتکا به نو شدگی و تجدیدحیات طبیعت، پیام آور امید و آرزوی بهبودی است. مناسک پرشماری که با این واقعه همراه هستند همه مستقیم و غیرمستقیم بر همین وجوه شادمانگی، امیدواری و تجدید حیات تأکید دارند.


تصویر روز


چه کسانی در شهر کودکان را به کار می‌گمارند؟

در حالی که کار کودکان به روشنی در قانون اساسی منع و محدود شده است، وجود کودکان کار واقعیتی غیرقابل انکار در کشور ما می‌باشد. هرگاه در مجامع رسمی صحبت از راه‌های جلوگیری از این عمل خلاف قانون به میان می‌آید، مسئولان فقدان آمار دقیق را بهانه‌ای برای ورود نکردن جدی به موضوع قرار می‌دهند. اکنون اگر اراده‌ی واقعی در آغاز برنامه‌ای برای جلوگیری از این فاجعه‌ی انسانی که هر روز نیز ابعاد گسترده‌تری می‌یابد وجود داشته باشد می‌توان کار را از شناسایی محیط‌ها، افراد و نهادهایی آغاز کرد که از کودکان برای کار استفاده می‌کنند. در این عکس‌ها که توسط سحر مرادی/سایت اقتصاد نیوز (عکس‌های ۱ تا ۷) و حمیدرضا شیخ‌مرتضی/سایت فارس‌نیوز (عکس ۸ تا ۱۴) گرفته شده‌اند، به روشنی می‌توان دید که فضای بازار سنتی یکی از این محیط‌ها و سازمان‌های وابسته به شهرداری تهران یکی از این نهادها هستند.

کتاب شهر

زهرا افراز

توانمندی زنان: نقدی بر رویکردهای رایج توسعه
نایلا کبیر، ویویان وی، فریدا شهید و دیگران
گردآوری و تدوین: اعظم خاتم
انتشارات آگه، تهران، تابستان ۱۳۸۹، ۵۰۰۰تومان، ۲۳۰ص

علیرضا حاجعلی

نقد قانون تأمین اجتماعی ایران بر اساس مطالعه تطبیقی
سیدعزت‌الله عراقی، دکتر حسن بادینی و مهدی شهابی
موسسه‌ی عالی پژوهش تأمین اجتماعی، تهران ۱۳۸۵، بها: ۶۰۰۰ تومان، ۵۲۴ ص

شهرزاد اکبر

محمد عبداللهی و دیگران، مقالات اولین همایش ملی آسیب‌های اجتماعی در ایران، جلد یکم: آسیب‌های اجتماعی و روند تحول آن در ایران، نشر آگه و انجمن جامعه‌شناسی ایران، ۱۳۸۳، ۱۷۹ ص.، ۳۷۰۰ تومان.