جمعه ۲۳ مهر ۹۵

زنان زباله‌گرد سیمایی جدید از فقر شهری در تهران

مدت‌های مدیدی است که شهروندان تهرانی در شب و در روز شاهد حضور افرادی در شهر هستند که با چهره‌های سیاه و تکیده در میان سطل‌های زباله به دنبال بطری، انواع فلزات، پلاستیک و هرچیز به درد بخوری برای فروش به مراکز بازیافت و یا کارگزاران زباله، کندوکاو می‌کنند: زباله‌گردی به شغلِ فرودست‌ترین اقشار جامعه و گروه مطرودی تبدیل شده است که به دور از حمایت سازمان‌های متولی و فاقد از حداقل حقوق شهروندی از روی اجبار و برای گذران زندگی به آن روی می‌آورند. اما بالاتر از سیاهی هم رنگی هست و تلخ‌تر از وضعیتِ این زباله‌گردان، وضعیت زنانی است که به این کار مشغول می‌شوند. زنانی که علیرغم تمامی خطراتی که در کمینشان نشسته روزی‌شان را از راه زباله‌گردی می‌گذرانند.

پارک شهر، شوش، دروازه‌غار، مولوی، سه‌راه آذری، فرحزاد، پارک لویزان، این‌ها فقط برخی از مناطق شهر تهران هستند که در آن‌ها علاوه‌بر کودکان و مردان، با زنان زباله‌گرد هم مواجه می‌شویم.
به گزارش ایسنا به نقل از "وقایع اتفاقیه": "آنچه بیشتر زنان زباله‌گرد از آن گله می‌کنند، نحوه برخورد مأموران بازیافت با افرادی است که به صورت غیررسمی زباله‌ها را تفکیک و به مراکز دپوی زباله تحویل می‌دهند: "شهرداری میگه آشغال مال ماست، شما حق زباله جمع کردن ندارین... زباله جمع نکنیم، دستفروشی نکنیم، پس دیگه چه جوری شکممونو سیر کنیم؟" زیر لب ادامه می‌دهد "انگار سطل آشغالم تو این مملکت صاحب داره"۱.
از عمده‌ترین خطرات این شغل به گفته زینب، یکی از زنان زباله گرد، خِفت‌گیری و تجاوز است. علاوه بر این "چون شهرداری۲ از زن‌ها مستقیماً زباله نمی‌خره، ما مجبوریم بفروشیم به ضایعاتی، اونام آنقدر ازش می‌زنن که هیچی تهش نمی‌مونه، واسه یه کیلو آلومینیوم، هزار تا دوهزار تومن می‌دن. همینم آگه مردا بهمون نگفته بودن کمتر باهامون حساب می‌کردن"۳.
از آنجا که کارگزاران بازیافت و پیمانکاران عمدتاً این زنان را در زمرة زباله‌گردان به حساب نمی‌آورند، این افراد از دسته کارگران رسمی خارج و به سمت مراکز غیررسمی کشیده می‌شوند؛ همین امر موجب محرومیت آن‌ها از حداقل امکانات ایمنی و بهداشتی همچون دستکش جمع‌آوری زباله، لباس و کفش مناسب می‌شود و آن‌ها را بیش از سایرین در معرض بیماری‌های پوستی وبیماری‌های حادتری چون ایدز و هپاتیت قرار می‌دهد. این در حالی است که بسیاری از این زنان به دلایل متفاوت فاقد شناسنامه یا کارت هویت می‌باشند. لذا حتی در صورت آسیب‌دیدگی نمی‌توانند به بیمارستان یا مراکز درمانی مراجعه کنند. اغلب کمک‌هایی که به این افراد ارائه می‌شود از جانب سازمان‌های مردم‌نهاد است که آن هم بسیار محدود است۴.
به نظر می‌رسد که مدیریت شهری به تنها موضوعی که اهمیت می‌دهددرآمدزایی از هر طریق و کسب سود برای خویش است و آنچه در این میان به کل فراموش شده است، احترام به حداقلی از کرامت انسانی است.




1- http://www.isna.ir/news/95071408589
2- منظور پیمانکاران شهرداری که زباله‌ها را جمع‌آوری و بازیافت می‌کنند
3- http://www.isna.ir/news/95071408589
4- http://www.bartarinha.ir/fa/news/400360 خطراتی که متوجه زنان زباله گرد است


■ دسته‌بندی:  «جامعه»

■ در این مطلب به «» ، «» ، «» و «» اشاره شده است.




پیام‌ها