سه شنبه ۲۳ تیر ۹۴

قانونی برای مبارزه با اتلاف غذا، و نجات زمین

ترجمه:نفیسه میرایی

آرش درمبخش، مالک یک سوپرمارکت در فرانسه که عضو شورای محله‌شان نیز هست، بعد از پایان ساعت کاری و بستن مغازه‌اش غذاهای باقی‌مانده را در خیابان به مردم می‌بخشید. به گفته‌ی وی از همین‌جا بود که به فکر راه‌اندازی کمپین برای غیرقانونی کردن اتلاف غذا افتاد.

او در این باره می‌گوید: "هر روز به حدود صد نفر کمک می‌کردیم. نیمی از آن‌ها مادران مجرد دارای چند کودک، زندانیان و کارگران کم‌درآمد بودند و نیمی دیگر، آن‌ها که در خیابان یا پناهگاه‌ها زندگی می‌کنند". به لطف اقدام مبتکرانه‌ی آرش درمبخش، یک درخواست ۲۱۰۰تایی در (بنیاد جهانی برای تغییر۱) شکل گرفت و یکی از وزرای سابق این کشور آن را همراه یک لایحه برای ممنوع کردن اتلاف صنعتی و تجاری غذا، به مجلس ملی فرانسه برد. اکنون این لایحه راه خود را به سمت تصویب یک قانون طی می‌کند و به نظر می‌رسد در ماه جولای ۲۰۱۶ به اجرا در بیاید.
به گزارش سازمان ملل تقریباً یک سوم (معادل ۳/۱ بیلیون تن) از محصولات غذایی در جهان تلف می‌شوند. برخی گزارش‌ها میزان اتلاف غذا را تا پنجاه درصد هم تخمین زده‌اند. اتلاف غذا موضوعی است که با توجه به حجم بالای آن و مقایسه‌ی این حجم با درصد فقر و گرسنگی در کشورها و هم‌چنین با توجه به اهمیت آن در تغییرات آب‌وهوا، باید در سطح جهانی مورد توجه قرارگیرد. فرانسه کشوری است که به دنبال تصویب قانونی برای کاهش میزان اتلاف غذا وارد عمل شده است. بر اساس این قانون، به بیان ساده، سوپرمارکت‌های فرانسوی به جای دور ریختن محصولاتی که تاریخ انقضای آن‌ها فرا رسیده، باید آن‌ها را در اختیار خیریه‌هایی مثل بانک‌های غذا قرار دهند. هم‌چنین درصورت غیرقابل‌مصرف بودن این مواد برای انسان، آن‌ها را جهت تغذیه‌ی حیوانات و یا تهیه‌ی کمپوست به مراکز مرتبط تحویل دهند. سوپرمارکت‌های وسیع‌تر از یک اندازه‌ی مشخص برای اطمینان از جمع‌آوری مواد غذایی باید با سازمان‌های خیریه قرارداد امضا کنند. دور ریختن عمدی غذا جریمه‌ای معادل ۷۵.۰۰۰ یورو یا دو سال زندان دربرخواهدداشت.
تغییرات آب‌وهوا نشانه‌ی قانع کننده‌ای در اهمیت شکل‌گیری اقدامی جهانی جهت کاهش تلفات غذا است. زباله‌های ارگانیک که حجم عمده‌ای از زباله در آمریکا هستند، بیشترین میزان گاز متان را منتشر می‌کنند. به گزارش سازمان حفاظت از محیط زیست ایالت متحده، متان بیست بار بیشتر از دی‌اکسید کربن بر تغییرات آب‌وهوا تأثیراست. هرچه دی‌اکسید کربن و متانِ تولید شده به واسطه‌ی فعالیت‌های بشر افزایش یابد، به مرز آزاد شدن متانِ حبس شده در کف اقیانوس‌ها بر اثر افزایش دما نیز نزدیک‌تر می‌شویم. بر اساس یافته‌های زمین‌شناسی، اگر این اتفاق بیافتد، به مرحله‌ای برگشت‌ناپذیر خواهیم رسید.
آرش درم‌بخش به همراه "بنیاد جهانی برای تغییر" و یک سازمان مردم‌نهاد فرانسوی۲ در نشست اهداف توسعه‌ی هزاره‌ی سازمان ملل که در سپتامبر برگزار می‌شود، گزارشی از موفقیت‌های این استراتژی ارائه خواهند داد. آن‌ها همچنین در نشست جی-۲۰ در نوامبر و کنفراس محیط زیستیِ "کُپ ۲۱"۳ در دسامبر شرکت خواهند کرد، با این امید که توجه عمومی را به موضوع اتلاف غذا و لزوم گسترش چنین اقداماتی در سطح جهانی جلب کنند.




1. change.org
2. One.org
3. COP21


■ دسته‌بندی:  «شهرهای جهان»

■ در این مطلب به «» ، «» ، «» و «» اشاره شده است.




پیام‌ها