یکشنبه ۳۱ خرداد ۹۴

سرنوشت پله‌ی سوم ویران شده خیابان ولیعصر: آسانسور یا پاساژ؟

دو سال پیش سازمان زیباسازی شهرداری تهران با اعتبار ۲۰۰ میلیون تومانی پله‌های ۶۰ ساله‌ی روبه‌روی پارک ساعی را بهسازی کرد و کاشی‌کاری این پله‌ها را تغییر داد، اما فقط مدتی بعد پله‌ها بدون توجه به هزینه‌ای که برای بهسازی آن‌ها صرف شد به بهانه‌ی ایجاد پله‌برقی تخریب شدند.

به نقل از سایت "بلدیه" در همان زمان عظیم بابایی، شهردار منطقه، گفته بود: "ساماندهی خیابان ولیعصر و پارک ساعی در دستور کار قرار دارد، شهرداری قصد دارد از چهارراه پارک‌وی تا چهارراه ولیعصر را ساماندهی کند. هم‌چنین پیاده‌روسازی، نورپردازی، نصب پله و آسانسور از جمله اقداماتی است که در محدوده پارک ساعی انجام می‌شود". بابایی گفته بود: "با توجه به اختلاف سطحی که در این منطقه وجود دارد، ارتباط بین شرق و غرب خیابان ولیعصر قطع است. جمعیت منطقه شش، کهنسال است و شهروندان از ما تقاضا کردند که برای پارک ساعی پله‌برقی نصب کنیم".
دو سال پس از تخریب این پله‌ها، تابلویی در محل با عنوان "نام پروژه: ساختمان تجاری پله سوم، کارفرما معاونت عمرانی شهرداری منطقه شش" نصب شد. پناهی، روابط عمومی شهرداری منطقه ۶، در توضیح این اتفاق حیرت‌انگیز در گفت‌وگو با روزنامه‌ی شرق گفت: "منطقه ما جمعیت مسن زیادی دارد و این اختلاف سطح برای مردم مشکلات زیادی ایجاد کرده بود. پیمانکار این طرح به صورت مشارکتی با شهرداری شروع به کار کرد. کار شروع شد اما پس از تخریب و مطالعات ژئوتکنیک به این نتیجه رسیدیم که به خاطر وضعیت خاک امکان اجرای پله برقی نیست، بنابراین قرار شد این کار به شکل دیگری انجام شود؛ پله‌های ثابت احیا شوند و آسانسور نصب شود. از آن‌جایی که آسانسور نیاز به نگهداشت دارد؛ قرار شد فضایی هم برای نگهداشت آسانسور در نظر گرفته شود". وی در پاسخ به این سؤال که در تابلوی اطلاعات پروژه نامی از آسانسور و احیای پله‌ها برده نشده و تنها عنوان مجتمع تجاری ذکر شده و ایجاد مجتمع تجاری به جای پله‌ها چه توجیهی دارد؟ گفت: "احتمالاً تابلوی پروژه اشتباه است. پیمانکار این پروژه سرمایه‌گذار است و وارد کار مشارکتی شده و احتمالاً خواسته فضایی تجاری ایجاد کند تا هزینه نگهداشت آسانسور تهیه شود. اما پس از تخریب پله‌ها و مشخص‌شدن عدم امکان نصب پله برقی و طولانی‌شدن کار، پیمانکار عزل و ضمانتش هم ضبط شد". هم‌چنین در پاسخ به این سؤال مبنی‌بر این‌که اگر قرار به تخریب بود چرا ۲۰۰ میلیون تومان برای بهسازی پله سوم هزینه شد، گفت: "تاجایی که من اطلاع دارم پله هفتم بهسازی شده است".
اما حسینی‌نژاد، معاون عمرانی شهرداری منطقه ۶، در این‌باره به شرق می‌گوید که "بحث مجتمع تجاری نیست، دو باب مغازه به مساحت ۸۰ تا ۹۰ متر و دو عدد آسانسور غول‌پیکر ایجاد می‌شود. عملیات عمرانی‌اش یک هفته است که شروع شده و تا چهار ماه دیگر ادامه دارد. پیمانکار عزل شده و در حال حاضر شهرداری خود پیمانکار است".
وی در پاسخ به این سؤال که چرا باید در زمینی که متعلق به مردم است شهرداری مغازه و مجتمع تجاری بسازد، گفت: "هر کدام از آسانسورها را تحویل یک مغازه می‌دهیم، مغازه‌دارها نگهبان آسانسورها هم هستند تا امنیت مردم تأمین شود و با اجاره‌ی مغازه‌ها هزینه نگهداشت آسانسورها تأمین می‌شود". و در پاسخ به این سؤال که چرا آزمایش‌های ژئوتکنیک خاک پیش از تخریب پله‌ها انجام نشد، گفت: "لان اتفاق خاصی نیفتاده، ما می‌توانستیم پله‌برقی را ایجاد کنیم اما به این نتیجه رسیدیم که آسانسور بهتر است".
به نقل از ایسنا، رامین حسینی‌نژاد، معاون فنی و عمرانی منطقه ۶، با تأکید بر این‌که اشتباه نصب تابلوی ساختمان تجاری از سوی پیمانکار بوده است، گفت: "قرار است اطلاع‌رسانی از طریق نصب بنر و تابلو آن‌جا انجام شود و در حال آماده کردن یک نقشه‌ی سه بعدی از آن پروژه هستیم تا مردم ببینند دقیقاً چه چیزی در حال ساخت است".
اظهارات این مقام مسئول شهرداری سؤالات زیادی را به ذهن می‌آورد؛ به‌عنوان مثال آیا پیش از تخریب پله‌های ۶۰ ساله نمی‌شد آزمایش‌های ژئوتکنیک خاک را انجام داد؟ چرا برای پروژه ایجاد پله برقی سرمایه‌گذار مشارکتی به کار گرفته شده؟ ایجاد پله برقی پروژه‌ای سودآور نیست که سرمایه‌گذار مشارکتی از این طریق به دنبال درآمد باشد، مگر فضای پله‌ها چقدر بوده که حالا بخواهند در فضایش هم پله‌ها را بازسازی کنند، هم آسانسور و هم مجتمع تجاری ایجاد کنند؟ آیا هر فضا، امکان، نما و جلوه‌ای از شهر باید به درآمدهای تجاری-شخصی تغییر کاربری دهد؟ و پرسش دیگر این‌که چرا در تابلوی رسمی پروژه اطلاعات غلط درج شده است؟ "




■ دسته‌بندی:  «محیط شهری»

■ در این مطلب به «» ، «» و «» اشاره شده است.




پیام‌ها